Nie wiem jak to się dzieje ale dość szybko wszystkiego się uczę i  ciągle stawiam sobie wyzwania mniejsze lub większe żeby coś się nauczyć lub zdobyć.
Czasem czuję głód wiedzy... Tak samo jest jak oglądam fotografie z zagranicznych podróży nie czuję zazdrości lecz głód poznania tego miejsca zobaczenia na własne oczy, poczucia zapachu i usłyszenie dzwięku to tak mocne pragnienie że czasem boli i bardziej mnie motywuje mnie do nauki. Wiele osób myli to z zazdrością ale to jest to głód- pragnienie tak silne, że jak by mi ktoś powiedział: " Masz tu spakowane walizki, pieniądze wizy i pozwolenia zalatwione hotele i wszystko co Tobie jest potrzebne" To biorę nie zastanawiam i jadę czy lecę. Nawet gdybym sama musiała spakować i mieć swoje pieniądze to jakbym miała te pozwolenia i wizy oraz wszystko to co jest mi potrzebne to bym  pojechała jak jest jakaś możliwość to korzystam nigdy nie wiadomo co może sie wydarzyć dobrego i fajnego po tej drodze .... Zrobię wszystko żeby jak najwięcej poznać miejsc krajów oraz ludzi...

Cichym powolnym szelestem 

liście z drzew spadają 

wtajemniczonym zmiany zapowiadają

czasy trudne acz szczęśliwe

pełne dróg i zawirowań

nieznanych nam zachowań

walki i niezachwianej wiary 

postaw dumnych, pewnych siebie 

wiedzy o której nie wie

szeleszczą o mocy niepoznanej

przez wszystkich zapomnianej 

cicho powoli liście z drzew spadają 

wydarzania nam ogłaszają

Prawdziwy sens tragedii

Pewien ptak codziennie chronił się w suchych gałęziach drzewa,

stojącego pośród rozległego pustynnego krajobrazu.

Razu pewnego trąba powietrzna wyrwała drzewo z korzeniami, i

biedny ptak musiał przelecieć aż  sto długich mil, zanim, wyczerpany,  znalazł

sobie nowe schronienie.

Gdy wreszcie, po długim locie dotarł do gęstego lasu,

znalazł tam niezliczone drzewa, które uginały się od owoców…

- Gdyby uschnięte drzewo ocalało, nic nie skłoniłoby ptaka, by

wyrzekł się bezpieczeństwa i poszybował w przestworza.

Nieszczęścia mogą prowadzić do rozwoju. 

Trzeba tylko zrozumieć lekcję jaka sie w nich kryje.

Jak ćmy do światła 

tak lgną wszyscy w imadła 

do swych pragnień 

marzeń nie spełnionych 

celów nie zmierzonych 

bajek niedokończonych

idą w swoją rzeczywistość 

nie myśląc że ktoś je spełni 

życie nim wypełni 

Mija dzień za dniem.. już powoli zbliża się zima ale też mój wyjazd z Lenggries. 

Wczoraj byłam na zakupach w Bad Tolz z Barbarą trochę sobie zaszalałam ale przeszło mi przez myśl że to będzie na mój wyjazd o który marzę od jakiegoś czasu i przygotowuję się ucząc się angielskiego. 

W nocy śniła mi się była szwagierka była ona z swą córką Oliwką co się bardzo dziwię ponieważ nie przepadałyśmy za sobą  powiedzieła ze mnie nigdy nie kochał i że chodziło mu o depozyt.

Jak wstałam to się bardzo zdziwiłam bo nie wiem o co może chodzić w moim śnie..

Tak się zastanawiam czy mężczyźni z którymi jestem w jakolwiek związana czy tak naprawdę kochają? Czy tylko pragną mojego ciała oraz osoby do życia. Jak jest nie wiem... Wszyscy dużo obiecują, mówią ale nie dotrzymują tego co powiedzieli najcześciej są oburzeni jak przypominam o obietnicy. Najcześciej nie umią pogodzić się z tym że mam własne zdanie i swoje sprawy oraz życie. Nie lubią kobiet niezależnych a jeśli już deklarują że owszem cieszą się to się kończy tylko na słowach niczym wiecej. Dzis na spacerze uświadomiłam sobie że najlepiej mi samej jak narazie stały związek nie dla mnie ...

Błękit nieba 

zieleń traw 

ptaków śpiew

szum  płynącej rzeki

Bicie serca

i ta cisza dookoła

zamykam oczy

 już nic nie otacza 

lecz czuję ......

otchłań w którą wchodzę

i nie wracam ....

Śniły mi się góry. Byłam w górach w jakimś domu, były też tam inne osoby pamiętam tylko mężczyznę z którym wchodziłam na szczyt, robiłam również zdjęcia białym ptakom.Wspinałam się na górę razem z Nim, gdy był przed szczytem powiedział ze już koniec wędrówki ale powiedziałam do niego że wejdę wyżej i weszłam. Nastepnie znalazłam koło rzeki czystej przeżreczystej i spienionej. Ta rzeka płynęła z przerażającą szybkością...
Powoli dobiega mój czas w Lenggries zostały mi tylko trzy tygodnie przyjedzie tutaj nowa opiekunka przygotowałam wszystko dla niej  i innych kobiet które tu przyjadą. Uważam, że dobrze wykonałam to zadanie później nowe miejsce nowe wyzwanie. W wczoraj, w  sklepie przy półce z perfumami męskimi uświadomiłam sobie, że nie kocham swego "chłopaka" jestem z nim z rozsądku gdybym wróciła do rodziców to bym stała w miejscu nie było by żadnej zmiany. Nie kochałam też swego byłego męża i byłam z nim żeby uciec z domu rodzinnego, wtedy nie zdawałam sobie z tego sprawy ale teraz jestem świadoma tego  co się dzieje. W każdym razie postaram się być uczciwa wobec "chłopaka" i nie dam mu żadnej nadziei na stały związek czyli małżeństwo. Poświęcę się pasji.  Czasami trzeba poświęcić się w realizacji swych marzeń. Wracając do domu  patrzyłam na góry to piękno kolorów, ich gra z światłem i cieniem rózne odcienie czerwieni ,żółci ,zieleni...nie da się opisać słowami ale i zdjęcia nie oddadzą też rzeczywistego piękna trzeba to zabaczyć samemu swoimi oczami jedynie co mogę to pokazać jak sama to widzę